Kerstgedicht: ‘de kerstman deel uit’

Kerstmis is
de familie bijeen
kloppen op de deur
vriendelijke gezichten
mooie pakjes
kaarten van iedereen van wie je houdt
gelach, een beetje gekheid
knuffels en kussen
gelukkige herinneringen

De dennenboom
getooid in kerstkledij
versierd met slingers
ballen en lekkernij

Cadeautjes paraderen
parmantig in het rond
kinderen spelen
samen op de grond

En vrolijkheid straalt
uit ieders ogen
van ieder van hen
die Kerstmis graag mogen

Wanneer met Kerstmis de klokken luid klinken in de toren
Onder het geschal van de midwinterhoorn.
Komen wij samen met de gedachte: ‘Jezus is geboren?’.
Nieuw leven laat van zich horen.
Door de engelen kwamen ook de herders op de velden
te samen om zich bij de pasgeborene te melden.
Ook de drie wijzen zo wordt verteld, kwamen van ver,
zij volgden een onbekende vreemde ster.
Die ster bleef stille staan en stralen
tot op heden zijn dat mooie kerstverhalen.
Een en al eenvoud was het in die stal en arm,
de os en ezel hielden het kleine kindje warm.
Hier was het begin van onze kerstgedachte
Wat wij er tweeduizend jaar later ook van verwachten
Het gaat ook nu nog steeds om diezelfde rede
Dat wij mogen leven in onderlinge vrede.
Voor u in het nieuwe jaar Voorspoed en Geluk
met een Gezegende Kerstgroet uit De Lut(te).

Kerstmis, waar ben je gebleven?
Waarom verdween je uit mijn leven?
Voor mij geen boom wel versieringen en lichtjes.
Mensen om me heen met een vrolijk gezichtjes
Ik ben dit jaar echt niet alleen,
Alleen mis ik jullie armen om me heen.
Zal het ooit nog terug komen?
Ach Kerstmis... ik blijf dromen!
Mama zou vandaag 82 jaar worden
En papa is vandaag al 5 jaar geleden overleden.
Ik heb het koud en voel een lichte pijn.
Pap. Mam wat wil nu graag bij jullie zijn.
Ik voel een traan biggelen over mijn wangen
Niet bij machte om hem op te vangen.
Allemaal mensen om me heen,
En toch voel ik me alleen.

— Willeke Wouters