Tichteby
wiest noch sa fier.
No by ús
in earm fol lok.
Geboortegedichten – pagina 8
Twa lytse fuotsjes
dy fuotballen omraak.
Twa lytse hantsjes
dy klapten withoefaak.
Wat wiest in droktemakker
dyn mem dy waard hast sljocht,
ús eigen lytse [--]
einliks kaamst foar 't ljocht!
Út 'e skulp
fan 't wetterwidske
makkest dy frij
en ús ryk:
pearelpoppe.
In foutsje, in hantsje
do bist ús lyts leaf mantsje
Ús bloedeigen soan
wat hawwe wy in soad foar dy oer hân
Njoggen moanne yn ’e búk
No leist dêr tsjin dyn waarme krúk
Wy kinne it noch hieltyd net leauwe
Wy sille altyd fan dy hâlden bliuwe
Dit nije libben, in grut wûnder
In ferlangen, foar ús sa bysûnder
Heare, Skepper fan it libbensljocht
Tank dat Jo ús opnij ryk hawwe betocht
Wy binne bliid en wolle it hiel lûd roppe
Want wy hawwe wer in lytse poppe
Fansels bin ik it meast op’t skik
Want de grutste dat bliuw ik
Namme bruorke/suske