De wereld is de nacht en wij drietjes
De wereld is de nacht en wij drietjes
je adem zo zoet en zo warm
Tevreden slapend lig je genesteld
in het bouwvallige holletje van een arm
Wij zijn begonnen aan een band voor eeuwig
een beetje vreemd en onhandig nog soms
Wat eens belangrijk leek werd plots onbenullig
vervaagd en tenietgedaan door jouw komst
Er rest ons immer nog één vraag
die onbeantwoord blijft totdat het misschien went:
Hoe komt het dat van al die duizenden prachtige baby's
jij de állermooiste bent!
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Past hierbij — meer geboorte
Als een vlindertje in mama's buik
konden we jou voelen, heel in het begin
en je groeide en groeide, tot we met iedere
duik
ons meer verheugden op ons komende gezin
Tien vingertjes, tien teentjes
twee oogjes, twee oortjes
een neusje en een mond
3250 gram en kerngezond
Op 20 juni was de dag
dat ik voor het eerst de wereld zag
Natuurlijk mag u weten
dat ik Faye ga heten
— Marjolijn
Het wonder is geboren
Wie stond er aan de wieg?
Van boven en beneden klinkt:
Mijn kind, ik heb je lief!
— ingezonden door Ans