Geboortegedichtje: ‘Een nietig klein zaadje’
Een nietig klein zaadje
dat wist zijn eigen wegen
kende elk hoekje en elk gaatje
en niemand hield hem tegen
Zo was het dus zover gekomen
dat het z'n andere helft hervond
voorbij was nu de tijd van dromen
dit moest in 40 weken rond
Het eitje verbonden met het zaadje
begonnen toen maar meteen te groeien
dit alles door dat ene daadje
het leven leg je niet aan boeien
Opeens was toen de tijd verstreken
de grote nacht brak aan
een wilde storm was op gaan steken
en kon pas na de baring liggen gaan
— ingezonden door Claudia Witlox
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer geboorte gedichten
Een stille wens werd een verlangen
maar wat wij mochten ontvangen
twintig teentjes, o zo klein
dit moest een tweeling zijn
Zij hielden hun samenzijn lang geheim
het moest een beetje een verrassing zijn
Ze zijn dan wel wat kleiner
maar met z'n tweeën stoeien leek toch fijner
Je bent zo kostbaar
zo kwetsbaar, ons kind
en toch moet jij spelen en leven
zoals jij het prettig vindt
Een nieuwe dag
een nieuwe tijd
vandaag werd Yoran geboren
die ons hart verblijdt
Wonderlijk mooi
ontroerend afhankelijk
een intense eerlijkheid uitstralend
Een nieuw leven
nooit je bezit
maar voor altijd dicht bij je