Een kindje / baby overleden gedicht: ‘Om mama te laten leven’
Om mama te laten leven
is jouw leven gegeven
Zelfs nu je een broertje hebt gekregen
wordt jouw naam niet verzwegen
Want in onze harten is een plek
en dat blijft voor altijd jouw vaste stek
— ingezonden door Mirjam Xhofleer
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden kind gedichten
Een wereld die zo groot leek
nu lijkt het zo klein
Soms onbegrepen en niet gehoord
gevoelens die moeilijk te omschrijven zijn
Maar onze liefde voor jou is zonder twijfel
groter dan de wereldbol en zeker zonder schijn
— Femke Russchenberg
In de tunnel van verdriet
waar je licht noch toekomst ziet
waar 't gemis je lichaam raakt
waar je hete tranen laat
tot in de ziel de leegte voelt
daar is het leven onderkoeld
afscheid nemen doet zo'n pijn
en 't zal altijd bij me zijn
blijven tot m'n laatste snik
een kind verliezen blijft, weet ik
Als de vleugels van een vlinder
als een kerstbal dun als glas
zo breekbaar als bevroren blaadjes
gevallen boven op het gras
Zo teer was ook jouw korte leven
er kwam voor jou helaas geen start
en zo breekbaar als die blaadjes
zo gebroken is mijn hart
Zo sterk als alle liefde op de wereld
straal jij als sterretje op ons neer
misschien wil jij, mijn kleine hummel
over ons waken, keer op keer
Jij kon slechts leven in mijn lichaam
putte alles uit mijn kracht
ooit hoop ik er vrede mee te vinden
lieve Jaimy, rust maar zacht
Handjes groot of klein
Handjes zullen er altijd zijn
Handjes om te graaien
Handjes om te geven
Handjes om te zwaaien
Handjes om te léven