Een kindje / baby overleden gedicht: ‘Het lachende maantje zegt:’

Jij werd snel geboren
en iedereen moest het horen
Jij was heel klein en zacht
maar van binnen was je anders dan verwacht
Al snel liet jij je eten staan
je was ziek en zijn we naar het ziekenhuis
gegaan
Toen kregen we te horen
Wessel kan niet echt oud worden
Je hartje was niet sterk genoeg
het is niet eerlijk, je bent te jong, dit is te
vroeg
Je had nog zoveel om voor te leven
je wilde nog zoveel liefde geven
Nu is echter je tijd gekomen
je mag niet meer bij ons wonen
Jij bent nu de mooiste ster
ons engeltje heel ver
Maar je zal altijd bij ons zijn
zo zonder jou, dat doet zo'n pijn

— Jeanette van der Meer

Lieve Mandy
Te vroeg uit ons leven
voorgoed in ons hart
ben jij kleine Mandy
van ons afgepakt

Je hebt ervoor gevochten
het mocht niet zo zijn
dat jij kleine Mandy
ons meisje mocht zijn

— ingezonden door Leonie

Voor Jur

Je hebt slechts even aan mijn hart gelegen
Ik had zo graag mijn handen om je wangetjes
gelegd
En zacht de al gekozen naam gezegd
O God, zo graag je kleine mond gekust

— ingezonden door Karin Kuypers

De donder huilde
Bliksem pijnigde iedere gedachte
Een wereld in vuur en vlam
Duistere nachten?
Het was een lange... zwarte nacht
Het wolkendek breekt open
De wind droogt tranen van geluk
Brengt een nieuwe lach
Een zonnestraaltje krijst vreugde
In de lucht wappert een vlag
Het is een lange... felgekleurde dag