Een kindje / baby overleden gedichtje: ‘In ons hart’

Dag kleine schat, dag liefdeskind
door ons al zo verwacht, bemind
zo klein, zo broos en veel te teer
vergeten doen wij jou nooit meer

Voor Yana

Het was een fijne tijd
negen maanden heb ik genoten
van jouw wonen in mijn buik

Nog even, dan zou je komen!

Toen werd het plotseling stil
doodstil

geruisloos ben je gekomen
geruisloos weggegleden

mijn armen en mijn hart zijn leeg
zo leeg...

— Ina Sipkes de Smit, ingezonden door Ingrid van Gils

De moeder kijkt omhoog
naar die grote hemelboog
Zij heeft tranen in haar ogen
denkt aan het kind dat eens in haar heeft
bewogen
en uit haar werd geboren
dat ze nu door de dood heeft verloren
Vraagt zich af waarom het zo moest zijn
het verdriet doet zoveel pijn
Zij hoort de wind die fluistert
en zij luistert
Maar de wind kan haar ook niet helpen
om haar tranen te doen stelpen
Zij voelt alleen maar het gemis
om het kind dat er niet meer is
De moeder wordt nooit meer degene die zij
ooit was
die ging heen met haar kind, zijn as...

Vandaag is een wens in vervulling gegaan
blijdschap beheerst nu weer ons leven
want een zoon en broertje is ons gegeven
en hij keek ons wel met beide oogjes aan