Een kindje / baby overleden gedicht: ‘De natuur is nog steeds onvoorspelbaar’

Jij heel klein mens
Je was onze grootste wens
Het doet ons veel verdriet
Lang houden mochten we jou niet
7 mei kwam je in ons leven aan
10 mei ben je veel te vroeg van ons
heengegaan

Daphne

Een klein mensenkind zweefde tussen hemel en
aarde en riep:
Heer, waar moet ik naartoe: ik weet het niet?
De Heer riep: Kom jij maar bij mij
Ik heb je nodig als kleine engel aan Mijn zij
Het kind riep: Maar dan hebben mijn vader en moeder zoveel verdriet
De Heer sprak: Ook hen vergeet ik niet
Ik geef ze al Mijn liefde en kracht en leid ze
door deze donkere nacht
Maar weet er komt een dag dat ze aan jou,
kind, denken met vrede, liefde en een glimlach

— Ria Swiatalski, ingezonden door Eveline Dolamsn

Bij groot verlies
merk je hoe kwetsbaar je bent
Bij groot geluk
merk je hoe geluk je sterkt

De natuur heeft zijn eigen wetten
neemt en schenkt ons leven
Wij mensen kunnen slechts
ons lot aanvaarden
Wij zijn dan ook dolgelukkig
dat uit onze liefde voor elkaar
nieuw leven is geboren
Een fantastisch kind dat wij
heel veel liefde willen geven