Een kindje / baby overleden gedicht: ‘Lief klein meisje’

Onze grote droom
zo welkom
zo mooi
zo bijzonder
het heeft niet zo mogen zijn
we moeten weer verder, zonder

Ons kind
hij blijft met ons leven
Ons kind
hij is met ons verweven
In liefde, in verhalen
die wij zo graag verhalen
In bloemengeuren, in een lied
dat opklinkt uit verdriet

Ons kind
hij wordt niet vergeten
Ons kind
is in een ander weten
In de hemel mag hij wonen
daar waar geen pijn kan komen
Ons kind
is in het licht, is vrij

De geboorte, we hebben een meid
Grote broer, jij hebt nu een zusje
Geef haar maar zacht een kusje
De boe's en bah's vullen als violen onze oren
Het zuiverste geluid verlegt grenzen
Voor iedereen die het wil horen
Jouw lach, jouw warmte, het allermooiste in
ons popje
Zoveel dromen, onwerkelijk, zo kort, waarom
stop je?
Alleen Hij weet de reden van ons bittere
afscheid

Lieve Shannon

Even ben je langsgekomen om weer weg te
gaan
Maar in dat eventjes heb je ons allemaal zoveel
gedaan
Je mocht je leventje niet met ons delen
Je handjes, je voetjes, ze mochten niet spelen
Maar je naam Shannon zal door ons leven
blijven zweven
En we zullen je altijd onze liefste gedachten
geven

— Claudia van Ham