In verwachting / zwangerschap gedichtje: ‘Negen maanden lang’

Ik heb naar je liggen kijken
wel een uur lang
Je zwaaide met je knuistjes
hebt ze nog niet in bedwang

Ik heb naar je liggen kijken
ja, zeker wel een uur
Je trok gekke bekkies
lachte, fronste en keek zuur

Ik heb naar je liggen kijken
zelden dat ik een uur zo genoot
Je keek met je grote ogen
zó lief, dat ik je in m'n armen sloot

Ik heb naar je liggen kijken
het uur vloog voorbij
Negen maanden gewacht
en nu ben je bij mij!

De vrucht van onze liefde
gerijpt in je moeders buik
Na negen maanden rijpen
kwam jij er eindelijk uit

De dag dat je bij ons kwam
blijft in ons geheugen gegrift
Je was zo klein en teer
en nog van niets bewust

Nu ben je al wat groter
en zie je al wat meer
Van het leven om je heen
je proeft het keer op keer

Hoe liefde uit kan groeien
tot een vrucht zo mooi en lief
Een vrucht voor het leven
laat het rijpen, heb het lief

— Bram Siertsema

Ik hou jouw beide handjes in mijn ene grote hand
en dwaal met mijn gedachten naar een heel ver toekomstland

Nu nog zijn die kleine handjes hulpeloos en teer
later zullen zij veranderen, zijn dan niet zo stuurloos meer

Als ons dochtertje later groot is, hoe zullen dan die handjes zijn?
Worden zij dan tot een zegen, voor veel mensen groot en klein?

Zullen zij dan zachte handen zijn door iedereen bemind?
Zullen zij, als nu de mijne, eens koesteren een eigen kind?

Ach, ik moet nu nog niet denken aan hoe het later gaat
Als zij altijd maar die handjes door haar hartje leiden laat

— Ingezonden door José vd Leemput

Lichtjes in je ogen, twinkelen als je lacht
Zo teer en klein, zo lief, zo zacht
Alles zou ik je willen geven
Je bij me dragen voor de rest van het leven
Maar ook jou zal ik los moeten laten
Er komt een dag dat jij ook zal gaan
Eens zal ik daar met lege handen staan
Nu koester ik je nog en hou je stevig vast
In de kom van mijn armen, in mijn hart, daar waar je nog zo goed past

— Sonja