In verwachting / zwangerschap gedichtje: ‘Negen maanden lang’

Je bent nog zo ver weg
toch eigenlijk ook al heel dichtbij
Lang heb ik op je moeten wachten
nog even en je bent vrij

Moeizaam probeer ik je te helpen
van het donker naar het licht
De pijn is soms ondraaglijk
maar ik weet: straks zie ik je gezicht

Je naam staat nog niet vast
en nimmer hoorde ik je stem
Maar ondanks alle vaagheden
is het alsof ik je al heel lang ken

Je worstelt je een weg naar buiten
eenmaal vrij schreeuw je het uit
Van blijdschap huil ik met je mee
je bent geboren, mijn lieve guit

— Jim Vink

Hallo jij daar, kleine spring in 't veld
Stil zittend in je stoel of druk gebarend met geweld
Ik zou wel eens in jouw wereldje willen kijken
En mijn gedachten willen verrijken
Hoe jij deze grote wereld beleefd
Zo weinig begrip krijgt maar zoveel liefde geeft
Ongecontroleerd en ongegeneerd
Ik heb al zoveel van je geleerd
Geleerd hoe mooi de wereld eigenlijk is
Je voelen ongedwongen vrij als een vis
Hoelang zal het nog duren
Dat wij niet meer stiekem gluren
Dat wij jullie accepteren
Als kleine dametjes en heren
Ook al hebben jullie een handicap
Wil niet zeggen dat ik er geen heb
Ben best wel trots dat ik je ken
En zo af en toe een beetje verwen
Geniet van het leven en maak veel pret
Voor mij ben je gewoon en niet gehandicapt

— P. van Rijt

Ik hou jouw beide handjes in mijn ene grote hand
en dwaal met mijn gedachten naar een heel ver toekomstland

Nu nog zijn die kleine handjes hulpeloos en teer
later zullen zij veranderen, zijn dan niet zo stuurloos meer

Als ons dochtertje later groot is, hoe zullen dan die handjes zijn?
Worden zij dan tot een zegen, voor veel mensen groot en klein?

Zullen zij dan zachte handen zijn door iedereen bemind?
Zullen zij, als nu de mijne, eens koesteren een eigen kind?

Ach, ik moet nu nog niet denken aan hoe het later gaat
Als zij altijd maar die handjes door haar hartje leiden laat

— Ingezonden door José vd Leemput

Lachend ga je door het leven
ik kus je op je wang
Alle liefde willen we jou geven
ons hele leven lang
Klein en teer ben je geboren
nu groei je heel snel op
Voor altijd zul je bij ons horen
de liefde raakt nooit op

— Natasja Roffel