Christelijke gedichten

God heeft alles gemaakt

God, de Heer heeft alles gemaakt
Ook wij mensen zijn door Hem bedacht
En mogen geloven in Zijn grote macht
Want Gods werken zijn volmaakt.

God schiep de dieren en de bloemen
De zon, maan, wolken en de winden
In dit alles is Gods grootheid te vinden
Het past ons Zijn werken te roemen.

En nog houdt God de wereld in stand
Elk geslacht zal ervaren Zijn goedheid
Want Zijn liefde reikt tot in eeuwigheid
Wij allen mogen leven uit Gods hand.

Laat heel de aarde voor Hem buigen
Dient God met blijdschap en ontzag
Hij schenkt ons het goede, elke dag
Hij wil Zijn liefde aan ons betuigen.

Juicht God toe, met de harp, citer en fluit
Wij zijn van Hem, Hij blijft voor ons zorgen
Nu en altijd, ja tot aan die grote morgen
Wanneer Gods koninkrijk wordt ingeluid

— Fedde Nicolai

Hoeveel tranen?

Hoeveel tranen moet ik nog huilen,
voor een wereld vol van pijn?
Hoeveel gebeden nog te bidden,
voor hen die verloren zijn?

Hoeveel zorgen moet ik mij nog maken,
om geliefden diep in nood?
Huilend, biddend pleit ik,
redt hen Jezus van de dood!

Geef Mij je zorgen en je noden,
geef ze aan Mij, Ik zorg voor hen.
Laat het maar los, geef het uit handen,
weet dat Ik ieder van hen ken!

Ik zal trekken met Mijn Liefde,
met koorden vol van tederheid.
Ik zal zorgen, Ik zal leiden,
zodat jij je weer verblijd!
Jezus!

— Els Hengstman-van Olst

Bijbel

Ik heb je gelezen
ik heb je geleerd
maar heb ik je echt verstaan
hebben jouw woorden mij iets gedaan

toch ben jij niet vreemd voor mij
maar soms gaat de boodschap aan me voorbij
begrijp me niet verkeerd
jouw boodschap komt niet altijd bij mij aan

tot het moment dat ik jou echt leerde kennen
dat ging tussen de regels door
ik kreeg je lief en ging aan je wennen
vaak samen op het zelfde spoor

je bent nu geen boek meer voor mij voortaan
sinds ik met jou in gesprek ben gegaan
je werd een iemand en dat maakt me blij
nu lees ik jou en jij leest mij
als ik dicht ben geslagen wil
jij me dragen heel trouw
als jij bent dicht geslagen
dan draag ik jou

— Pastor

Schepper

Vanuit het niets
vormloos klei zo
sprak jij al met mij
ik mocht er zijn
je handen kneedde mij
het voelde fijn

je wilde niet teveel
van mij pakken
anders zou het
te zwaar worden
ik totaal inzakken

te weinig wist
je uit ervaring
zou ook niet bevallen
er zouden gaten
in mij vallen dan
blijf ik een
mislukt hoopje
toekomstig koopje

zo schiep jij mij
met goddelijk geduld
een bloemen vaas
met pracht omhuld

— Pastor

De overspelige vrouw

Ze trokken haar, nee sleurden haar
tot vlak voor Jezus voeten,
ze zouden haar volgens de wet,
daar flink voor laten boeten.

Het was een schande, zeiden ze,
een schaamteloze daad,
haar overspel, dat moest gestraft,
ja, weg met deze smaad!

De Meester zat en keek haar aan
en wist, ze moest gestenigd.
De mensen drongen, schreeuwden luid, genadeloos verenigd!

Hij moest het zeggen, Hij alleen
en angst sprak uit haar ogen.
Zijn handen schreven in het stof,
Zijn hoofd diep neer gebogen.

"Wie zonder zonden is" sprak Hij,
"die gooit de eerste steen".
Ze dropen allen schaamvol af
en niemand gooide, zelfs niet een!

De Meester zag haar ogen,
vol ingehouden vrees:
"Vrouw, heeft niemand jou veroordeeld"?
"Nee, Heer niemand" sprak ze hees.

"Dan veroordeel Ik jou ook niet"
vol liefde keek Hij neer.
"Ga heen en leef in vrede
en zondig nu niet meer"!

— Els Hengstman-van Olst

Overgave

Mijn God, ik wil het niet
dat Uw Zoon voor mij sterft
ik wil mijn eigen zonden dragen.
Ik wil niet dat Hij wordt vermoord,
dat kan ik niet verdragen.
Het mag toch niet zo zijn
dat Hij, onschuldig mens
voor mij zou moeten lijden,
ik kan mijn eigen strijd toch strijden

maar God, wat kan ik anders
dan het uit handen geven
want ik besef maar al te goed
dat ik zo niet kan leven.
Ik geef mij aan U over
met een gebroken hart
en hoor bijna opstandig aan
hetgeen mij zo verwart.

O Heer, hoe groot is Uw genade
U leidt mij rein tot God de Vader.

— Coby Poelman - Duisterwinkel

God kent het hart

Naar de kerk ging hij al lang niet meer
Maar geeft dit iets van zijn innerlijk weer?
We zien niet wat bij hem van binnen leeft
Of hij nog iets om het christen- zijn geeft.

En dan opeens, totaal onverwacht
Aan zo’n antwoord had ik nooit gedacht.
Ik stuurde hem tijdens een gewoon bericht
Bijgesloten, een door mij gemaakt gedicht.

Zijn antwoord verraste me totaal
Voor mij was het misschien normaal
Maar het antwoord door hem gegeven
Was een antwoord op het leven.

Misschien, zonder dat hij er zelf aan dacht
Dat God het ook van hem verwacht
Om zijn hart aan Hem te geven
En zo weer naar Gods plan te leven.

Daarom is het belangrijk voorzichtig te zijn
Voor je het weet doe je iemand veel pijn
Je weet niet wat er echt van binnen leeft
Hij toch nog om bepaalde waarden geeft.

God verandert nu eenmaal de mensen
Op Zijn tijd en niet naar onze wensen
Omdat Hij echt het hart van binnen kent
Het nodige geeft als Hij Zijn Geest ons zend

— Gertjan van der Kraan

Kruis

“Ieder huis heeft zijn kruis”
“En ieder hart zijn smart “
Deze woorden zijn van thuis
En draag ze nog in mijn hart.

Want het is waar, wat hier staat
Niemand van ons ontkomt er aan
Op deze aarde, hetzij vroeg of laat
Het betreft een ieders bestaan.

Maar toch mogen wij nu weten
Jezus heeft ons kruis gedragen
Zijn leven voor ons willen wagen
Hij die aan Gods hand is gezeten.

Hij wil onze smart verlichten
God blijft met ons allen begaan
Hij laat nooit een bidder staan
Laten wij ons op Hem richten,

Dan wordt ons kruis niet te zwaar
En onze pijn niet te groot
Hij helpt ons in alle nood
Gods liefde is groot en wonderbaar.

— Fedde Nicolai

Kerkgangers na Pasen

Komend uit de kerk
nog vol van wat ze hoorden,
verkondigd door de
opgetogen predikant
voelen ze
vernieuwd, herboren
een diep versterkte band met
de verrezen liefdevolle Heer.

Ze groeten blij wie hen passeren
ontsluiten sloten van hun fiets,
uiten hun vreugde
tussen uitlaatgassen,
omzeilen glansrijk
glas langs de terrassen.

De kracht van overwonnen dood
doet Zijn nabijheid stralen,
het leven ademhalen
op wegen van geloof en hoop,
ze rijden in de wereld
met opgewekt gemoed
de warme gloed van Pinksteren
vol overtuiging tegemoet.

— Coby Poelman - Duisterwinkel

Ik durf het niet, Jezus!

Ik durf het niet Jezus, echt niet,
durf niet de eerste stap te doen,
durf niet over het water te lopen,
ik ben niet zo dapper, zo koen!

Ik weet wel dat U mij hebt geroepen,
maar de golven zijn zo wild en hoog,
ik wil liever in het bootje blijven,
liever wachten, veilig en droog!

Maar dan hoor ik U opnieuw mij roepen:
"Kom uit de boot en stap op de zee,
wees maar niet bang voor de stormen,
weet Ik ga altijd met je mee!"

Ja, dan zal ik het maar proberen,
het is in geloof dat ik het waag,
ik stap eruit, zo op het water
en U zegt: "Zie je wel dat Ik je draag!"

Zo leer ik te lopen over water,
over heuvels, bergen en door 't dal,
altijd is God heel dicht bij mij,
Hij Die is en was en komen zal.

— Els Hengstman-van Olst

Ons paradijs

We schiepen zelf een paradijs
maken ons zelf en anderen wijs
dat wij de wereld sturen
hoe lang het ook zal duren

een tuin zo vol met dromen
in verkeerde handen gekomen
wij zelf zijn daar gebleven
Hem uit ons paradijs verdreven

verdwaalde God vermist verloren
niemand wil nog van Hem horen
ontgoocheld door de mensen
die Hem de kruisdood wensen

toch niet kapot te krijgen
de welbespraakte dood moet zwijgen
God en mens die samen opleven
dat heeft Pasen ons gegeven

ze raken elkaar wel eens kwijt
beiden hebben ze dan spijt
de mens en God zo wonderbaar
willen nooit meer uit elkaar

— Pastor

Als bomen zie ik mensen.

Door blindheid was ik geslagen
en kon totaal niets zien,
ik taste in het duister
of daar een helper was misschien?

Ik verlangde zo naar heling,
verlangde zo naar Licht,
maar donker was mijn weg
mijn pad was zonder zicht.

Mijn donkere ogen huilden,
mijn tranen vloeiden voort,
mijn stem riep om genezing
of daar iemand naar mij hoort?

Toen plotseling in mijn duister
een hand die raakt mij aan,
een stem doorbrak mijn blindheid;
"Ik wil nu naast je gaan".

"Ik wil dat je gaat kijken,
vertel Mij wat je ziet?"
Als bomen zie ik mensen,
maar goed zien kan ik niet!

Opnieuw werden mijn ogen
bedekt met Kracht van Hem
en langzaam kwam er schijnsel
bij de Volmacht van Zijn Stem!

Nu kan ik echt goed kijken
en Licht schijnt om mij heen,
nu zie ik Hem Die heelde;
't is Jezus, ja Hij alleen!

— Els Hengstman-van Olst

Ons paradijs

We schiepen zelf een paradijs
maken ons zelf en anderen wijs
dat wij de wereld sturen
hoe lang het ook zal duren

een tuin zo vol met dromen
in verkeerde handen gekomen
wij zelf zijn daar gebleven
Hem uit ons paradijs verdreven

verdwaalde God vermist verloren
niemand wil nog van Hem horen
ontgoocheld door de mensen
die Hem de kruisdood wensen

toch niet kapot te krijgen
de welbespraakte dood moet zwijgen
God en mens die samen opleven
dat heeft Pasen ons gegeven

ze raken elkaar wel eens kwijt
beiden hebben ze dan spijt
de mens en God zo wonderbaar
willen nooit meer uit elkaar

— Pastor