Als bomen zie ik mensen.
Door blindheid was ik geslagen
en kon totaal niets zien,
ik taste in het duister
of daar een helper was misschien?
Ik verlangde zo naar heling,
verlangde zo naar Licht,
maar donker was mijn weg
mijn pad was zonder zicht.
Mijn donkere ogen huilden,
mijn tranen vloeiden voort,
mijn stem riep om genezing
of daar iemand naar mij hoort?
Toen plotseling in mijn duister
een hand die raakt mij aan,
een stem doorbrak mijn blindheid;
"Ik wil nu naast je gaan".
"Ik wil dat je gaat kijken,
vertel Mij wat je ziet?"
Als bomen zie ik mensen,
maar goed zien kan ik niet!
Opnieuw werden mijn ogen
bedekt met Kracht van Hem
en langzaam kwam er schijnsel
bij de Volmacht van Zijn Stem!
Nu kan ik echt goed kijken
en Licht schijnt om mij heen,
nu zie ik Hem Die heelde;
't is Jezus, ja Hij alleen!
— Els Hengstman-van Olst
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer christelijk gedichten
Een dag
om lief te hebben...
Een dag
van luisteren...
Een dag
om te bewaren
en mee te dragen
een leven lang...
Een herinnering aan
mijn eerste communie
Velen geloven niet meer dat God bestaat
Maar geloven wel in een hogere macht
Waarvan dan het goede wordt verwacht
En waar men zich vaak op verlaat.
Bewijzen kunnen we niet dat God bestaat
Maar wel mogen we geloven dat Hij er is
Dat Hij de schepper is van licht en duisternis
Dat Hij boven al het wereldgebeuren staat.
Wie heeft de hemel en aarde gemaakt?
De luchten, de zon, de maan en de sterren?
Wie houdt de wereld in stand en bewaakt?
Is het mensenwerk, die schitterende sterren?
We mogen geloven in Gods grootheid
Hij was en is, en zal eenmaal verschijnen
Dan zal alle kwaad en onrecht verdwijnen
En zullen we getuigen van Zijn heerlijkheid.
— Fedde Nicolai
Als een lelie broos en teer
geknakt door het leven
streek ze voor Gods voeten neer
God sprak tot Zijn Engel:
"zet deze jonge lelie in mijn tuin"
ik zal haar koesteren elke dag weer.
De lelie bloeide en ontplooide elke dag meer,
''God" riep zijn engel, blaas krachtig op je bazuin,
we hebben een pronkstuk in onze tuin!
— Droomster
Als er geen uitzicht
op herstel meer is,
je leven lijkt te doven
rest ons het uitzicht
op wat we geloven.
Dat je de Trooster
mag ervaren
in je laatste kracht
en Hij je over ’t lijden
heen mag dragen
naar waar een leven
zonder lijden wacht.
— Coby Poelman - Duisterwinkel