Als bomen zie ik mensen.
Door blindheid was ik geslagen
en kon totaal niets zien,
ik taste in het duister
of daar een helper was misschien?
Ik verlangde zo naar heling,
verlangde zo naar Licht,
maar donker was mijn weg
mijn pad was zonder zicht.
Mijn donkere ogen huilden,
mijn tranen vloeiden voort,
mijn stem riep om genezing
of daar iemand naar mij hoort?
Toen plotseling in mijn duister
een hand die raakt mij aan,
een stem doorbrak mijn blindheid;
"Ik wil nu naast je gaan".
"Ik wil dat je gaat kijken,
vertel Mij wat je ziet?"
Als bomen zie ik mensen,
maar goed zien kan ik niet!
Opnieuw werden mijn ogen
bedekt met Kracht van Hem
en langzaam kwam er schijnsel
bij de Volmacht van Zijn Stem!
Nu kan ik echt goed kijken
en Licht schijnt om mij heen,
nu zie ik Hem Die heelde;
't is Jezus, ja Hij alleen!
— Els Hengstman-van Olst
Meer christelijk gedichten
Een dag om lief te hebben
Een dag
om lief te hebben...
Een dag
van luisteren...
Een dag
om te bewaren
en mee te dragen
een leven lang...
Een herinnering aan
mijn eerste communie
Rust
Onrustig is ons hart
Tot het rust vindt in God
In alle pijn en smart
Hij is bewogen met ons lot.
God wil ons rust geven
Als wij tot Hem gaan
Hij is met ons verweven
En weet van ons bestaan.
Waar is beter rust te vinden
Dan bij God, onze vader
Hij geeft het zijn beminden
Kom dan tot Hem nader.
— Fedde Nicolai
Stiltecentrum
In rust overwogen
een lichtje gebrand
Op voorspraak van haar
intenties geschreven
Neergelegd in haar hand
Wordt stilte doorbroken
bescherming uitgesproken
Wanneer klinkt als zegen
het Ave Maria
Een antwoord gegeven
— Dichterbij
Esoterisch geloven
Niet van buitenaf bepaald
kan ik in het goddelijke geloven
in dogma of leerstellingen vertaald
oorzaak van kerkelijke kloven
maar van binnenuit gevoed
zal ik het goddelijke beleven
die vonk geeft mij de moed
om liefde door te geven
— Pastor