Waar was je Heer?

De kerkdeur zwaait open,
vreugde kleurt de stoet.

Onder het klokgelui
van de immense toren
stijgen luchtballonnen
als vurig rode tongen met
handgeschreven vlammen
de hemel tegemoet.

Gedreven door de wind
vertolken vlammentongen
Gods lof door ons bezongen
ademend pinkstergloed.

— Coby Poelman - Duisterwinkel

O God, wil vrede in deze wereld geven
Er zijn nog steeds zo veel oorlogen
En volkeren die elkaar niet gedogen
Vele mensen vrezen voor hun leven.

Mensen moeten hun land verlaten
En vluchten naar andere gebieden
Om het oorlogsgeweld te ontvlieden
Met achterlating van al wat zij bezaten.

O Heer, ontferm U over deze mensen
Die zo vreselijk veel moeten doorstaan
Terwijl ze toch niets hebben misdaan
We willen hen veiligheid toewensen.

Dat de volkeren in vrede mogen leven
Dat er geen haat en nijd meer mag zijn
Geen onrecht, geen verdriet zorg en pijn
En dat een ieder naar vrede zal streven.

— Fedde Nicolai

Komend uit de kerk
nog vol van wat ze hoorden,
verkondigd door de
opgetogen predikant
voelen ze
vernieuwd, herboren
een diep versterkte band met
de verrezen liefdevolle Heer.

Ze groeten blij wie hen passeren
ontsluiten sloten van hun fiets,
uiten hun vreugde
tussen uitlaatgassen,
omzeilen glansrijk
glas langs de terrassen.

De kracht van overwonnen dood
doet Zijn nabijheid stralen,
het leven ademhalen
op wegen van geloof en hoop,
ze rijden in de wereld
met opgewekt gemoed
de warme gloed van Pinksteren
vol overtuiging tegemoet.

— Coby Poelman - Duisterwinkel

Mijn vaste rots is de Heer
Hij is als een burcht voor mij
En staat altijd aan mijn zij
Hij redt mij keer op keer.

Mijn redding komt uit Gods hand
Ik mag geheel op Hem bouwen
En in stilte op Hem vertrouwen
Ik weet, God staat aan mijn kant.

Alles mag ik van Hem verwachten
Hij is werkelijk een burcht voor mij
Een sterke rots, Hij is mij steeds nabij
En geeft mij weer nieuwe krachten.

Zijn handen over mij uitgespreid
Geeft Hij mij telkens weer moed
Zo maakt Hij alle dingen goed
En schenkt mij rust en veiligheid.

— Fedde Nicolai