Pensioengedicht: ‘Geen nachtdienst meer’

We werkten jaren samen, zij aan zij,
en nu gaat jouw laatste dag voorbij.
Ik zal je missen, elke dag weer:
je hulp, je lach, en nog zoveel meer.

Ik hef mijn glas op jou en je pensioen,
op alles wat we samen deden, nu en toen.
Geniet ervan, en hou je vooral goed,
en kom eens langs: dat is iets wat je moet!

Ik heb het vaak gedacht, maar te weinig gezegd,
dus zeg ik het nu, en ik meen het echt:
je was een collega om trots op te zijn,
betrouwbaar, in het groot en in het klein.

Je zette je in, en je dacht altijd mee,
met een oplossing, of met een goed idee.
Je hielp wie het nodig had, zonder gezeur,
en gaf elke werkdag weer een beetje kleur.

Ik ga je missen, dat weet ik nu al,
maar ik gun je dit, in elk geval.
Geniet ervan, en blijf vooral gezond:
dat wens ik je toe, het hele jaar rond.

Vandaag staan we stil bij jouw vertrek,
na al die jaren op deze plek.
Je was betrokken, deskundig en trouw,
en wij hadden ontzettend veel aan jou.

Wat jij hebt opgebouwd, dat blijft bestaan,
ook als jij straks de deur uit bent gegaan.
Daarvoor dank ik je, en dat meen ik oprecht:
bij deze, van harte, hardop gezegd.

Ik wens je alle goeds, en veel geluk,
gezondheid voorop, en nooit meer druk.
Geniet van wat komt, en kijk met trots terug
op al die jaren: ze gingen zo vlug.

Vanaf nu ben je de hele dag thuis,
en dat wordt even wennen, hier in huis!
Wie kookt er voortaan, en wie doet de was?
Dat zien we wel: we beginnen pas.

Maar eerlijk gezegd vind ik het heel fijn
dat we nu meer samen kunnen zijn.
Samen ontbijten, op ons gemak,
en koffie drinken onder ons eigen dak.

Gefeliciteerd! En nu, wij twee:
waar gaan we heen? Ik ga overal mee.
Ik ben er klaar voor, lieverd. En jij?
Alleen de afstandsbediening blijft van mij!