Pensioengedicht: ‘Koffie thuis’

We hebben gestemd met het hele team,
en de uitslag was volkomen unaniem:
‘Je mag niet weg!’ Maar ja, wat doe je eraan?
Je pensioen wint, dus we laten je gaan.

Dus doen we het toch, met bloemen en taart:
een collega als jij is een feestje waard!
Gefeliciteerd, en we zeggen het graag:
geniet van je pensioen, vanaf vandaag!

We werkten jaren samen, zij aan zij,
en nu gaat jouw laatste dag voorbij.
Ik zal je missen, elke dag weer:
je hulp, je lach, en nog zoveel meer.

Ik hef mijn glas op jou en je pensioen,
op alles wat we samen deden, nu en toen.
Geniet ervan, en hou je vooral goed,
en kom eens langs: dat is iets wat je moet!

Ik heb het vaak gedacht, maar te weinig gezegd,
dus zeg ik het nu, en ik meen het echt:
je was een collega om trots op te zijn,
betrouwbaar, in het groot en in het klein.

Je zette je in, en je dacht altijd mee,
met een oplossing, of met een goed idee.
Je hielp wie het nodig had, zonder gezeur,
en gaf elke werkdag weer een beetje kleur.

Ik ga je missen, dat weet ik nu al,
maar ik gun je dit, in elk geval.
Geniet ervan, en blijf vooral gezond:
dat wens ik je toe, het hele jaar rond.

Geen bel, geen rapport, geen nakijkwerk meer,
geen ‘Juf!’ of ‘Meester!’ voor de honderdste keer.
Je laatste schooldag, en dan is het klaar:
voortaan is het vakantie, het hele jaar!

Duizenden kinderen kregen iets van je mee,
en dat is veel meer dan een les of twee.
Gefeliciteerd! Geniet van je vrije tijd:
het krijt aan je handen ben je eindelijk kwijt!