Verjaardagsgedicht: ‘Het verstrijken der jaren’

Vandaag word je bijzonder verwend
met cadeautjes omdat je jarig bent
maar ik hoop dat je deze kaart
nog het hele jaar bewaart

Veertig jaar en volop in bloei,
midden in het leven, midden in de tijd.
Je weet waar je vandaan komt,
je weet waar je naartoe wilt — meestal dan, met beleid.
Wat wij je wensen op deze mijlpaal?
Dat alles wat je lief is blijft,
en dat het leven je blijft verrassen —
zoals jij ons, keer op keer, verblijdt.

Vijfenzestig jaar, zegt de kalender,
en de post brengt eindelijk de brief.
Maar pensioen is er niet voor het hart:
dat werkt gewoon door, en heeft ons lief.
Dus vier vandaag met taart en wijn,
met iedereen die om je geeft:
vijfenzestig is geen eindpunt,
maar het mooiste deel dat je nog beleeft.

Zeventig kaarsjes op één taart,
dat wordt een flinke klus.
Wij helpen blazen, jij mag wensen —
en de brandweer geven we een kus.
Ouder worden is verplicht,
volwassen worden hoeft niet,
dus blijf gerust die deugniet
die iedereen zo graag ziet.