Verjaardagsgedicht: ‘Zeventig lentes’

Verjaardag

De dag waarop ik
elk jaar denk
aan je geboorte,
Godsgeschenk.

Je bestaat, ademt, leeft,
straalt, lacht,
ontvangt en geeft,
je groet, omhelst,
kust en wordt gekend,

kind wat ben ik blij
dat jij geboren bent!

— Coby Poelman - Duisterwinkel

Nog tien jaar tot Abraham,
of Sarah — wie zal het zeggen.
Geniet dus nu het nog gewoon
'veertig' heet, zonder uitleggen.
Want veertig is een prachtleeftijd:
oud genoeg voor wijs, jong genoeg voor wild.
Gefeliciteerd, geniet vandaag —
en laat de teller rustig verder tikken, mild.

Zestig kaarsjes op de taart,
wat geeft dat een warm licht.
Precies zoals jij zelf al jaren bent:
een warmte in ieders gezicht.

Grijs is het nieuwe goud, zeggen ze,
en jij draagt het met flair.
Vijfenzestig jaar aan verhalen,
elke lach een souvenir.
Van kind tot ouder, van werk naar rust,
van moeten naar mogen, zo is het nou:
gefeliciteerd met wie je bent
en met alle tijd die wacht op jou.