Verjaardagsgedicht: ‘Een bloemengroet op deze dag’

40

Dus dan begint het pas

Het leven

En al die tijd

Dat ik er al was

Denk ik ten spijt

Een stom gegeven

Was een prehistorie

En nu het begin

In volle glorie

Rijzen daar

De rimpels

en grijze haar

met vlag en wimpels

vieren we feest

want hoera

al wat is geweest

maakt hoe ik nu

in het leven sta

— Erna Kagenaar

Zestig is een mooie leeftijd:
de drukte mag een tandje minder,
de dagen worden meer van jou —
op naar de mooiste jaren, vrij en zonder hinder.

Vijfenzestig jaar, en nog altijd
sta jij voor iedereen klaar:
een arm, een oor, een kop koffie,
een oplossing voor elk bezwaar.
Vandaag draaien we het om:
jij in het midden, wij eromheen,
met bloemen, taart en lieve woorden —
want zo'n vrouw is er geen een.

Negen jaar en niet te stoppen:
op de fiets, op het veld, in de boom.
Je hebt schrammen als medailles
en een hoofd vol plannen en droom.
Gefeliciteerd, stoere jongen van negen,
vandaag hoef je niets, alleen genieten:
taart, cadeaus en vrienden om je heen —
en morgen weer rennen, klimmen, schieten.