Valentijnsgedicht: ‘Mijn Valentijn’

Jij bent toch mijn Valentijn?

Waarom durf ik het niet aan je te vertellen?
Waarom pak ik niet de telefoon om je te bellen?

Nu stuur ik een stom kaartje zonder naam.
Zou het zijn omdat ik me schaam?

Waarom durf ik toch niet mezelf te zijn
Jij bent toch mijn Valentijn?

Voor altijd trouw

Lieve Mark
Zijn het je ogen of is het je lach..
Hoe komt het toch zo dat ik je zo graag mag?
En zeker op Valentijnsdag moet je een ding echt weten en nooit meer vergeten...
Dat ik vreselijk veel van je hou en ik blijf je voor altijd trouw!

— Nance

Mijn ogen zijn dicht,
en ik schrijf dit gedicht,
met mijn ogen dicht.
Ik doe dit voor jou,
omdat ik van je hou,
doe ik dit voor jou.
Ik wil je zoenen,
want je lippen smaken naar meloenen,
daarom wil ik je zoenen.
Jij bent mijn hartendief,
want ik vind je zo lief,
dus ben jij mijn hartendief.
Er zijn mooie momenten in het leven,
momenten waar je van gaat beven,
naar die momenten zal ik altijd streven.
Een moment met jouw is al mooi,
maar nog mooier is het moment met jou te rollebollen is het strooi.
Vandaag is het valentijn,
daarom maak ik deze rijm.

Jouw liefde

Jouw liefde,
dat is waar ik voor leef.
Ik zal je nooit meer laten gaan,
ik zal eeuwig naast je staan.

Jouw liefde,
dat is waar ik op kan bouwen.
Bij jou voel ik me vrolijk en blij,
alleen met jou aan me zij.

Jou liefde,
geeft me de vreugde van het leven.
Zonder jou zou er niks meer zijn,
en zal ik verder leven met pijn.

Please be my VALENTINE