Sterkte / bemoediging gedicht: βTe zijn bij wie er niet meer isβ
Te zijn bij wie er niet meer is
Heel diep in je gedachten
Kan de pijn misschien verzachten
En geeft sterkte in het gemis
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer sterkte & steun gedichten
Als een schip achter de kim zeilt
is het niet weg
je kan het alleen niet zien...
— Hans van den Berg
Een zoektocht naar jezelf
Een zoektocht door dit leven
Ben je echt wel de moeite waard?
Heb je iets weg te geven?
Kun je iets betekenen
voor je medemens?
Of heb je daar de kracht niet voor
En lijd je zelf intens?
Een minderwaardigheidsgevoel
Gekrenkt of lamgeslagen?
Ziekte, pijn of ander leed
Je hebt het maar te dragen!
Je vindt jezelf niet goed genoeg
Niet waardig of niet wijs
Dan wordt het tijd om op te staan
Ga op ontdekkingsreis!
Ontdek dat jij jezelf mag zijn
Met fouten en gebreken
Vergelijk je niet met wie dan ook
Je bent uniek gebleken!
Want God heeft jou geschapen
Geschapen naar Zijn beeld
Je kreeg van Hem talenten
En gaven toebedeeld
Heb moed om er iets mee te doen
Deel uit en je zult merken
Hoe waardevol een mens kan zijn
Een ander kan versterken!
Een luisterend oor, een schouderklop
't Zijn kleine zonnestralen
Waaruit Gods grote liefde blijkt
Op mensen neer te dalen!
Hij geeft je kracht om door te gaan
Te werken op deez' aard
Voor Hem ben jij bijzonder
Voor Hem ben jij "goud waard"!
Het is moeilijk
woorden te vinden
die troost kunnen
geven, woorden
zijn nu slechts
een teken van
medeleven
— ingezonden door Miranda Mein
Vandaag zou een mooie dag voor je moeten
zijn
Helaas is het er nu eentje van heel veel pijn
De zon had moeten stralen met al zijn kracht
De bloemen moesten geuren met al hun pracht
Blauwe ballonnen overal
Blijde gezichten, dΓ‘t vooral
Nu is het een zwartomrande dag
Waarbij jij alleen rouwen mag
Verdriet en ellende is vandaag jouw deel
Hoever staat dat af van wat jij wil...
Ik denk aan je met heel mijn hart
Misschien helpt dat je bij een nieuwe start
Ik zal je steunen, helpen waar ik kan
Maar, helaas, daar wordt vandaag niet
gelukkiger van...
— Monique Versteegh