Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Er zijn van die dagen’

Soms is het leven zwaar
Misschien helpt dan dit kleine gebaar...

Hoe kun je iemand troosten
bij zo'n groot verdriet?
Je kunt alleen maar zwijgen
want woorden heb je niet
De wereld is zo kleurloos
de lucht is dik en grauw
Je voelt je zelf ook zo
verdwenen is het blauw

De bloemen zijn van plastic
vogelgefluit klinkt onoprecht
Je kunt nu niet genieten
omdat je tegen tranen vecht
Maar op een dag, geloof me
heb je eventjes geen pijn
God zendt een zonnestraaltje
er is een lichtje klein

Een lichtje in je ogen
een streepje blauw, misschien
Je zult in dit stille teken
je geliefde kunnen zien

Heel veel sterkte bij dit verlies

Als mensen met je meegaan
op een onbegaanbare weg
Met je struikelen over
de hobbels en kuilen
Neemt dat de blauwe
plekken niet weg
Maar verzacht wel de pijn
van het vallen

Als het licht dooft
en de wegen donker zijn
er geen hoop meer is
en je hart doet pijn
als je gedachten verder malen
en de antwoorden komen niet
als je in onzekerheid lijkt te dwalen
en je ontmoedigd wordt door je verdriet
sluit dan je ogen en voel Zijn liefde
baad je in warmte, ervaar intens
de altijd aanwezige, troostende liefde
van Jezus voor de mens

— ingezonden door Monique