Sinterklaasgedicht: ‘notitieboekje’

Sinterklaas bestaat

‘Cogito sum’

R. Descartes

Sinterklaas keek in de spiegel.
Hij twijfelde aan alles: zijn baard,
zijn mijter, zijn tabbert, zijn staf.
Alles een groot vraagteken!

Toen ging hij zitten. Een oude wijze
man keek in de spiegel van zijn ziel.
En hij zag dat hij bestond: een oude
wijze man die nadacht over het leven.

— Jan de Bas

sinterklaas,
en pieterbaas.
heb ik nooit gekend,
ben niet eens verwend.
maar daar wil ik nu niet aan denken,
alleen aan mijn kinderen hun geschenken.
ik word dan weer kind,
en schrijf samen met hen naar de sint.
ik speel mee met het speelgoed,
en snoep mee van hun snoepgoed.
en als ik naar die voldane gezichtjes kijk,
heb ik zeker geen spijt.
omdat ik het gemist heb in mijn leven,
en hen zoveel vreugde kan geven.

— Linda Vangheluwe

Lieve sint ik heb een vraag
Een vraag voor altijd, en niet voor vandaag
Waar is toch de dankbaarheid
Dat wil ik toch wel even kwijt
Elk jaar krijgen ze de mooiste dingen
Waar ze alleen een liedje voor hoeven te zingen
En dan hoor ik, echt waar piet
Deze had ik niet gevraagd, deze wil ik niet
Ik had toch liever die rode
Want blauw is nu niet in de mode
Ik wil een ipod en dan een echte
Geen nepper, daar mag je om vechten
Lieve sint, waar moet het heen
Met deze vraag sta ik vast niet alleen
Dus kinderen wees dankbaar voor wat je krijgt
Voor het naar jullie hoofdje stijgt
Niet iedereen wordt zo goed bedeeld
Nu stop ik voor dat het verveelt

Langzaam kwam de pakjesboot aan.
Sint zag jou op de kade staan.
Je was aan het zwaaien en zong een lied.
We hoorden je roepen: "Hallo Sint en Piet!"
Sint was blij dat hij jou zag.
En Piet begroette jou met een lach.
Heeft Sint iets voor jou meegebracht
Jazeker, het is een hele vracht!
Alles ligt klaar op de pakjesschuit.
Pak het straks maar allemaal uit!