Sinterklaasgedicht: ‘Puzzelwoordenboek’

sinterklaas,
en pieterbaas.
heb ik nooit gekend,
ben niet eens verwend.
maar daar wil ik nu niet aan denken,
alleen aan mijn kinderen hun geschenken.
ik word dan weer kind,
en schrijf samen met hen naar de sint.
ik speel mee met het speelgoed,
en snoep mee van hun snoepgoed.
en als ik naar die voldane gezichtjes kijk,
heb ik zeker geen spijt.
omdat ik het gemist heb in mijn leven,
en hen zoveel vreugde kan geven.

— Linda Vangheluwe

O, kom maar eens kijken

'Ik ben toch zeker Sinterklaas niet?'
en met een grote dreun viel de deur in het slot.
De boerin keek naar het plastic tafelkleed,
zoals een kind kijkt naar zijn lege schoenen.
Haar vingers grepen naar het vaasje zonder bloemen
(gekregen vorig jaar op 5 december).

In de verte zag ze door de stalraam het silhouet
van een man met een baard, rijdend op een paard.

Nog een paar nachtjes slapen
en alles kwam vanzelf weer goed.

— Jan de Bas

Wie komt er alle jaren,
Weer naar dit koude kikkerland varen?
Over die hele koude zee,
Voor zo’n oude baas valt dit lang niet mee.
Daarom zal ik hem in mijn schoen,
een betere suggestie doen.
Men zegt dat hij toch alles kan !!
Want zo’n stoomboot
is toch uit de tijd.
Daar snap ik al jaren niets van.
De beste reis is door de lucht,
net als een heks in vogelvlucht.
Dik aangekleed en wanten aan.
Moet het op zo’n bezem toch veel sneller gaan.
En als hij in de schoorsteen wezen moet,
heeft hij met klimmen geen gewroet.
De schimmel kan op stal gezet,
had aan dit Sinterklaas gebeuren
toch geen dolle pret.
Daarom zal ik hem de suggestie doen,
de heks dan maar te vragen.
Of hij de bezem leasen kan,
Elk jaar in december,
voor zo’n veertien dagen.

— hanny

De sint is weer in het land,
Dus ga allemaal snel aan de kant.
Pepernoten vliegen in het rond,
Het wordt allemaal veels te bont.