Poëziealbumversje / gedicht: ‘Als donder en bliksem’
Als donder en bliksem
in de holst van de nacht
Zo oud als je bent
je van stuk heeft gebracht
Neem dan mijn raad; kruip er diep onder
Dan zie je geen bliksem en hoor je geen donder
— ingezonden door Merel de Jager
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer poëziealbum gedichten
Ik lag in mijn bedje en sliep
Toen kwam er een engel die riep:
....(eigen naam)...., je moet ontwaken
Om voor ....(naam).... een versje te maken
Als een koolmees op een takje
met wangen rond en rood
die groeien naast haar neusje
van boter en van brood
o, 't is zo'n aardig meisje
ze babbelt steeds maar door
alleen wanneer ze slaapt
dan is ze rustig hoor!
Eerst een knopje op een steel
Later wordt het groot en geel
Net een stralend zonnetje
Tot het eindelijk overal
Zilveren pluisjes krijgen zal
Net een lampionnetje
Als je dan met een keer blazen
Al die pluisjes weg kunt jagen
Word je minstens honderd jaar
Werkelijk waar!
Probeer het maar!
Er waren vier kaboutertjes
Dat waren zulke stoutertjes
Ze zochten naar een bloempje klein
Wat zou dat voor een bloempje zijn?
Ze fluisterden mij wat in 't oor:
Het is een vergeet-mij-nietje hoor