Poëziealbumversje / gedicht: ‘Er waren vier kaboutertjes’
Er waren vier kaboutertjes
Dat waren zulke stoutertjes
Ze zochten naar een bloempje klein
Wat zou dat voor een bloempje zijn?
Ze fluisterden mij wat in 't oor:
Het is een vergeet-mij-nietje hoor
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer poëziealbum gedichten
Zon, maan en sterren
Die schijnen van heel verre
Maar ...(naam)..., altijd blij
Die schijnt van heel dichtbij!
...(naam)... is een leuke meid
die nooit haar tanden poetst op tijd
maar een ding doet ze wel erg goed:
het poederen van haar leuke snoet
Heel hoog boven 't vlakke land
Zag ik plotseling jouw gezicht
In een zilveren wolkenrand
Vind je dat geen mooi gedicht?
Als je een oud vrouwtje bent
met 2 tanden en 3 haren
ga dan eens met blijde zin
in je album bladeren