Poëziealbumversje / gedicht: ‘Ik wens je vreugde en geluk’

Toen jij geboren werd
zo klein en vol vertrouwen
toen dacht ik bij mezelf:
ik wil je altijd houden
Ik heb je leren lopen
je traantjes weg gekust
en werd je angstig wakker
ik stelde je gerust
Maar nu je groter wordt
mijn liefste kleine meid
voel ik toch duidelijk
eens raak ik jou weer kwijt

— ingezonden door Janet Visscher

't Zit 'em niet in mooie kleren
en niet in een fraai gedicht
't Zit 'em, weet je, in het leven
in een opgewekt gezicht

Er woont een vreemd jongetje op onze kade
Hij drinkt boerenkool en hij eet limonade
Hij kookt op zijn bed en hij slaapt op 't fornuis
En als hij eens uit wil dan blijft ie juist thuis
Hij staat op een stoel en hij zit op de grond
Hij eet met z'n oren en hoort met z'n mond
Hij loopt achteruit en hij zit op z'n schouders
Maar lief is hij wel want dat zeggen z'n ouders
We vinden het gek en we lachen ons krom
En we noemen hem allemaal:
Jan Andersom

Ik zat in de kamer, doodgewoon
Toen ging opeens de telefoon
Een engel zei dat ik moest ontwaken
Om voor jou een versje te maken
Ik zei: malle engel, doe niet zo maf
Ik ben allang wakker en het versje is af!