Poëziealbumversje / gedicht: ‘Kinderogen zijn zo teder’
Kinderogen zijn zo teder
Kinderogen zijn zo rein
Of ze lachen
Of ze wenen
'k Weet niet hoe ze 't mooiste zijn
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer poëziealbum gedichten
Toen jij geboren werd
zo klein en vol vertrouwen
toen dacht ik bij mezelf:
ik wil je altijd houden
Ik heb je leren lopen
je traantjes weg gekust
en werd je angstig wakker
ik stelde je gerust
Maar nu je groter wordt
mijn liefste kleine meid
voel ik toch duidelijk
eens raak ik jou weer kwijt
— ingezonden door Janet Visscher
Wat zal ik nu eens schrijven
dat je altijd lief moet blijven?
Nee, dat is geen goeie wens
altijd lief, dat is geen mens
Elke dag veel zonneschijn?
nee, want er moet ook regen zijn
Altijd vreugde, nooit verdriet
nee, want zo is het leven niet
Wat ik toch eens schrijven zal....
wacht eens even, ik weet 't al:
Het is eigenlijk mijn grootste wens
wordt maar een gelukkig mens!
Kleine waterdruppels
kleine korrels zand
vormen samen de grote zee
en het grote strand
Kleine liefdesdaden
kleine woordjes teer en zacht
hebben vaak in het kleinste huis
het grootste geluk gebracht
Denk ik aan ...(naam)..., dan hoor ik haar lach
Dan zie ik haar snoetje
Dat lief, guitig toetje
En ben ik blij dat ik van haar houden mag