Poëziealbumversje / gedicht: ‘Kleine mensen willen groot zijn’

Foei, foei, een vouwtje in dit blaadje
en bovendien nog vastgeplakt
Wat zou dat wezen? vraag je gewis
is het weer iets dat mode is?
Nee, welnee, mijn beste meid
't is enkel voor de aardigheid
Zodat je onder al je vrinden
mijn blad het eerst terug zult vinden

....(naam).... over 20 jaren
kom ik bij je op de thee
heb je dan al grijze haren?
'k zou het wel niet denken, nee!
....(naam).... over 60 jaren
kom ik nog eens bij je aan
dan zijn ze zeker grijs je haren
wat zal dat je aardig staan!

Ieder heeft soms van die dagen
Dat de wereld somber lijkt
Dat het is of ze je plagen
En of ieder donker kijkt
Dat er weinig bloemen bloeien
Dat de zon niet helder schijnt
Kortom, dat je vrolijkheid
Op een haartje na verdwijnt
Als je dan eens, beste ...(naam)...
Deze versjes overleest
Weet ik zeker, dat je haastig
Van je zware bui geneest

De wind ruiste een liedje
En ik luisterde verwonderd
Ik zal het nooit vergeten
Al word ik later honderd
Hij zong over vriendschap en trouw
En dat schrijf ik hier op voor jou