Poëziealbumversje / gedicht: ‘Je ziet wel aan mijn pen’
Je ziet wel aan mijn pen
Dat ik geen notaris ben
Maar toen ik begon
Heb ik gedaan wat ik kon
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer poëziealbum gedichten
Als je later na veel jaren
nog eens in dit album leest
denk dan wie er in je jeugd
je vriendinnen zijn geweest
en wanneer je in gedachten
dan nog eens doorloopt die lange rij
denk dan ook mijn lieve ....(naam)....
nog eens een keertje aan mij
De Fransen zeggen: souvenir
De Duitsers zeggen: denk an mir
Maar ik zeg zo 't bij ons geschiedt
dit ene woord: vergeet-mij-niet
Eerst een knopje op een steel
Later wordt het groot en geel
Net een stralend zonnetje
Tot het eindelijk overal
Zilveren pluisjes krijgen zal
Net een lampionnetje
Als je dan met een keer blazen
Al die pluisjes weg kunt jagen
Word je minstens honderd jaar
Werkelijk waar!
Probeer het maar!
In de hemel wonen engeltjes
op aarde zijn er geen
daar zijn alleen maar bengeltjes
en daarvan ben jij er één