Poëziealbumversje / gedicht: ‘Ik wens je overdag veel zon’

Toen je mij vroeg in je album te schrijven
ben ik meteen naar mijn tuintje gegaan
En plukte daar een handjevol bloemen
waarvan er nu drie op dit albumblad staan:
Het blauwe viooltje, symbool van trouwheid
en tevens de troostende witte margriet
En opdat je ook nog eens aan mij zult denken
tenslotte de kleine vergeet-mij-niet

Als je goed om je heen kijkt
Zie je dat alles gekleurd is
Dus zie het leven niet zwart-wit
Weet dat overal kleur in zit

In 't bos van geluk staat een hutje
twee ramen zitten er in
ernaast is een waterputje
daar woont een betoverende spin

Ik vroeg aan die spin iets te weven
waaraan je iets hebben zou
ze heeft me een draadje gegeven
dat geef ik nu hier aan jou

Je moet het maar goed bewaren
dit gouddraadje van geluk
want gouddraad is niet als garen
het gaat zo gemakkelijk stuk

Maar mocht dat een keer gebeuren
- wat ik toch echt niet hoop -
dan moet je maar niet gaan treuren
dan leg je gewoon een knoop

Wees blij als je gaan mag op zonnige wegen
Wees blij, als je bloeiende bloemen dan vindt
Wees blij met de zon en de wind en de regen
Wees blij met het leven, jouw leven, mijn kind

Wees blij met je
jeugd, die je 't hoofd fier
doet richten
Wees blij met 't ontwaken van iedere dag
Wees blij met je vrienden, je werk en je
plichten
Wees blij, als je ook nog een taak hebben
mag!

Wees blij, als ook
smarten je worden gegeven
Wees blij, als je moedig en dapper dan bent
Je leer niet echt blij zijn, wanneer je in je
leven
Geen droefheid, geen zorgen, geen strijd hebt
gekend!

Wees blij, dat je leven geleid wordt van Boven
Dat God 't aan Zijn eeuwige liefde verbindt
Wees blij, dat je daarin zó vást kunt geloven!
Wees blij met het leven, jóuw leven, mijn kind

— ingezonden door Margaretha H. Dirkzwager