Poëziealbumversje / gedicht: ‘Een vreemd jongetje’
Er woont een vreemd jongetje op onze kade
Hij drinkt boerenkool en hij eet limonade
Hij kookt op zijn bed en hij slaapt op 't fornuis
En als hij eens uit wil dan blijft ie juist thuis
Hij staat op een stoel en hij zit op de grond
Hij eet met z'n oren en hoort met z'n mond
Hij loopt achteruit en hij zit op z'n schouders
Maar lief is hij wel want dat zeggen z'n ouders
We vinden het gek en we lachen ons krom
En we noemen hem allemaal:
Jan Andersom
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer poëziealbum gedichten
Het hele album heb ik nagekeken
Maar al doe ik dat nu weken
Iets anders vinden doe ik niet
Dan het bekende "vergeet mij niet"
Zoek je een vriendje
ben je alleen
wees dan lief voor de anderen
en je vindt er wel een
Bezie de dingen steeds van de zonnige kant
Aan zuurpruimen en zeurkousen
heeft iedereen gruwelijk het land
Hoop altijd maar op 't beste
Wat het leven je ook biedt
Wat morgen kan gebeuren
Hindert vandaag nog niet
Varen op de levenszee
lieve kind, dat valt niet mee
't kan er vaak regenen, stormen en waaien
je gaat soms bijna naar de haaien
...(naam)... meid, vaar recht door zee
dan heb je steeds de wind wel mee