Poëziealbumversje / gedicht: ‘Een vreemd jongetje’
Er woont een vreemd jongetje op onze kade
Hij drinkt boerenkool en hij eet limonade
Hij kookt op zijn bed en hij slaapt op 't fornuis
En als hij eens uit wil dan blijft ie juist thuis
Hij staat op een stoel en hij zit op de grond
Hij eet met z'n oren en hoort met z'n mond
Hij loopt achteruit en hij zit op z'n schouders
Maar lief is hij wel want dat zeggen z'n ouders
We vinden het gek en we lachen ons krom
En we noemen hem allemaal:
Jan Andersom
Meer poëziealbum gedichten
Op school is het lang niet altijd pret
Op school is het lang niet altijd pret
je moet er netjes schrijven
en heb je soms niet opgelet
dan moet je 's middags blijven
maar doe alles zoals het moet
dan gaat ook het moeilijkste werk goed
— ingezonden door Marijke van de Haterd
Zovaak je deze cirkel ziet
Zovaak je deze cirkel ziet
zul je geen eind ontdekken
Laat dit dan tot een zinnebeeld
van onze vriendschap strekken
Leef altijd fris en vrolijk
Leef altijd fris en vrolijk
Opgeruimd en blij
Altijd in ons midden
Dat is de wens van mij
Als je over een jaar of 10
Als je over een jaar of 10
Mij misschien niet meer zult zien
Dan ben je mijn gezicht vergeten
Zul je mijn haarkleur niet meer weten
Weet je niet meer hoe groot ik was
Maar één ding weet je dan nog wel
Het staat hier op dit vel
Dat doe ik voor jouw plezier
Ik schrijf mijn naam op dit papier
Dan ben je over zoveel tijd
Nog niet alles van me kwijt!