Poëziealbumversje / gedicht: ‘Als varkentjes bidden’

Tussen taalwerk, stijl en sommen
lezen, schrijven en zo meer
ben ik in mijn pen geklommen
schrijf ik je dit versje neer

Dat je later nog zult weten
als je deze regels leest
en je veel weer bent vergeten
wie je juffrouw/meester is geweest

Als je dan terug zult denken
aan je eerste kindertijd
en mijn goedbedoelde wensen
doe het dan met dankbaarheid

Als een kleine ster daar aan de hemel
zo twinkel jij hier op aard
Ontvang van allen die jou kennen
alle liefde, dat ben je waard
Je toekomst is nog maar pas begonnen
en alles ligt nog in het verschiet
leed en liefde zullen jouw pad eens kruisen
maar vergeet dan bij dit alles niet
Dat wat er ook maar mag gebeuren
jij zelf bepaalt en geef je leven kleur
De basis van dit alles is
je eigen leven, met een goed humeur

Schuin is de wereld
Schuin is Maastricht
Schuin kijken de jongens
Naar jouw knappe gezicht

Ik schrijf in een boek
anders raken ze zoek
m'n gedachten
wat ik denk, wat ik voel
wat ik verder bedoel
en alles wat ik kan verwachten
Maar vooral over jou
omdat jij met mij wou praten
lopen en lachen
maar m'n hoofd zit zo vol
en m'n hart slaat op hol
omdat jij op mij staat te wachten