Poëziealbumversje / gedicht: ‘Eén, twee, drie’

De een herkent iemand in een ster
Diegene is dan niet zo dichtbij, maar ook niet
ver
Anderen herkennen diegene in een vlinder
Het gemis blijft, maar wordt door deze
herkenning iets minder
Soms is het fijn als je iemand die je mist
ergens in herkent
Want diegene heeft je niet echt verlaten
Zodat je weet dat je niet alleen bent

— ingezonden door Jojanneke Deinum

Woorden zeggen niet wat wij bedoelen
Niets omschrijft wat jij moet voelen
Vreselijk lijkt ons de pijn
Konden we maar bij je zijn...

Wees tevree met kleine dingen
Met een bloemetje dat bloeit
Met de vogeltjes die zingen
Met een vlindertje dat stoeit
Met de heldere regendruppels
Met de blijde zonneschijn
Wees tevree met kleine dingen
En je zult gelukkig zijn

Heb je een boze bui?
Geef hem dan maar ontslag
Heb je een zuur gezicht?
Zeg het dan maar gedag
Heb je alleen maar pech?
Wuif het dan weg met een lach
Dan maak je van elke nieuwe dag
Een fijne dag!