Poëziealbumversje / gedicht: ‘Zeven kleine, witte geitjes’

Al ben je klein
Je kunt wat zijn
Je hebt wat weg te geven
Een lach en een knik
Een lieve blik
Doet wonderveel in 't leven

Als ik naar ....(naam).... kijk
Zie ik een lachend gezicht
Voor dit lachende meisje
Heb ik jammer genoeg geen gedicht
Maar wel een wens, allicht:
....(naam)...., blijf zo'n olijk guitje
En houd je lachende snuitje

Ik wens jou een ventje
met een dik traktementje
met een hartje van goud
die heel veel van je houdt

— ingezonden door Marion Knippels

Een houtworm zat in een keukenstoel
en at en at een heleboel
Op die stoel zat tante Lien
ze had de houtworm nog nooit gezien
En die at maar door en at maar door
totdat de stoel krikte en krakte
En tante Lien om kwart voor tien
pardoes door de stoel heen zakte