Poëziealbumversje / gedicht: ‘Zeven kleine, witte geitjes’
Zeven kleine, witte geitjes
speelden vrolijk in de wei
Wees jij, net zoals die geitjes
altijd opgewekt en blij
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer poëziealbum gedichten
Als varkentjes bidden
Als engeltjes vloeken
Als bakstenen drijven op de Rijn
Dan pas zal onze vriendschap uit zijn
Eerst een knopje op een steel
Later wordt het groot en geel
Net een stralend zonnetje
Tot het eindelijk overal
Zilveren pluisjes krijgen zal
Net een lampionnetje
Als je dan met een keer blazen
Al die pluisjes weg kunt jagen
Word je minstens honderd jaar
Werkelijk waar!
Probeer het maar!
Je vraagt van mij een versje
En ook een plaatje erbij
Hier zijn ze dan beste ...(naam)...
Hier zijn ze allebei
Ik droomde dat ik honderd was
en dat jij langs mijn deurtje kwam
en jij herkende mij terstond
omdat ik in je album stond