Poëziealbumversje / gedicht: ‘Een reusachtige reus’

Een poesje uit Drenthe
liet zijn staartje permanenten
Een muisje die het zag
schoot hartelijk in de lach

Toen de pastoor de zegen gaf
Nam de boer zijn hoed niet af
De boer dacht: is die zegen goed
Dan gaat hij heus wel door mijn hoed

Er is zoveel moois in 't leven
Heus, veel meer dan verdriet!
Maar heel veel mensen om je heen
Die zien dat meestal niet

Kijk jij maar niet naar die donkere wolken
Kijk jij maar naar de zonneschijn
Dan zul je heel je leven
Een blij gelukskind zijn

Er waren vier kaboutertjes
Dat waren zulke stoutertjes
Ze zochten naar een bloempje klein
Wat zou dat voor een bloempje zijn?
Ze fluisterden mij wat in 't oor:
Het is een vergeet-mij-nietje hoor