Poëziealbumversje / gedicht: ‘Mij mag je gerust vergeten’

Een versje schrijven doe ik graag
maar zat er toch mee in mijn maag
want iedereen die voor mij was
de meester, de meisjes uit de klas
je pa, je moe, ja ieder mens
wensten je reeds wat ik je wens
dat je tot aan je oude dag
maar heel gelukkig leven mag

Tevreden zijn, dat is een gunst
Tevreden schijnen is een kunst
Tevreden worden een geluk
Maar 't blijft een meesterstuk

Ik plak hiernaast geen plaatje
Maar wel een klein portret
Dan weet je later wie het was
Die haar naam hier zet

Ik lag vannacht in mijn bed te dromen
Dat ik een kaboutertje aan zag komen
Hij riep me en trok me heel hard aan mijn
laken:
"....(eigen naam)...., word toch eens wakker"
schreeuwde de arme stakker:
"Je moet nog een versje voor ....(naam)....
maken"