Poëziealbum versje / gedicht: ‘Mijn dochter waar blijft toch de tijd’

Is het echt zo lang geleden
dat jij nog een baby was
dat ik je heb leren lopen
heel voorzichtig, pas voor pas?
Dat ik liedjes heb gezongen
met jou bovenop mijn knie
je bent al zo groot, mijn dochter
ik weet echt niet wat ik zie
'k Zou je zoveel willen zeggen
maar dit blaadje is te kort
daarom wens ik nu alleen maar
dat je heel gelukkig wordt!

Bij dag en nacht
In zon en regen
Kom je leuke dingen tegen
Zorg dat je ze ziet
En van het leven geniet

Wanneer je op een stil moment
Eens door je album bladert
En dan zo menig dierbaar schrift
Hier voor je ziet vergaderd
Als je je ogen openslaat
En je mij niet meer ziet
Bekijk dan deze regels
Als een vergeet-mij-niet

Heel diep van binnen is een stem
die zachtjes met je praat
"Dit is in orde" zegt die stem
of "als je dat maar laat"
Zo raar, geen koning, kunstenaar
pastoor of hartsvriendin
Weet zulke dingen beter dan
die stem daar binnenin

— ingezonden door Amelia