Poëziealbum versje / gedicht: ‘Jij bent de kleinste thuis’

Ik heb niet zoveel zin
om een gedicht te schrijven
Maar toch wil ik beslist
in jouw gedachten blijven
Dus maak ik nu op mijn manier
een versje, als een souvenir

Al ben je jong van jaren
En jeugdig van gemoed
God moet je nooit vergeten
Die alles voor jou doet
Je ouders moet je achten
Dat is naast God jouw plicht
Voor kwaad moet jij je wachten
Dan wordt je pad verlicht

Een plaatje hier, een plaatje daar
Zo, de versiering is al klaar
Nu nog snel mijn wens geschreven:
Ik hoop dat je lang en gelukkig zult leven

Zul je in je leven
Steeds opnieuw weer liefde geven?
Steeds opnieuw en nooit genoeg
Aan de zwakken
Aan de sterken
Aan wie rusten
Aan wie werken
Ook aan wie er niet om vroeg