Wanneer u een kindje heeft verloren, of mogelijk zelfs twee of meer kindjes, dan kunnen deze gedichtjes u maar mogelijk ook anderen om u heen enige troost bieden. Gedichtjes over een verloren kind en de pijn en het gemis die hierbij komen kijken.
Kindje klein
wat ben je fijn
en zo gaaf
in 't gelaat
Met je mooie handjes
en je nagelrandjes
neusje en oortjes klaar
en een beetje zwart haar
Het mondje een beetje open
maar de oogjes voor altijd gesloten
Waarom, o Heer
nam Gij dit leven weer?
— Niesje
Als een vlinder naar het licht ben je ons vooruit
gevlogen
Onbereikbaar ver en toch zo heel nabij
Om voor eeuwig in Zijn huis te wonen
waar geen pijn of verdriet meer zal zijn
en waar God de tranen zal wissen van je ogen
Dag ons lieve kleine meisje
wij zijn nu hier om voor het laatst afscheid van
jou te nemen
Maar weet lieverd, dat jij voor altijd een
plekje hebt in ons hart
We laten je gaan maar zullen jou
in onze herinneringen koesteren
Een klein mensenkind
Daphne
Een klein mensenkind zweefde tussen hemel en
aarde en riep:
Heer, waar moet ik naartoe: ik weet het niet?
De Heer riep: Kom jij maar bij mij
Ik heb je nodig als kleine engel aan Mijn zij
Het kind riep: Maar dan hebben mijn vader en moeder zoveel verdriet
De Heer sprak: Ook hen vergeet ik niet
Ik geef ze al Mijn liefde en kracht en leid ze
door deze donkere nacht
Maar weet er komt een dag dat ze aan jou,
kind, denken met vrede, liefde en een glimlach
— Ria Swiatalski; ingezonden door Eveline Dolamsn
God die uw ouders biddend zag
Als 't zieke kind te sterven lag
God peilt de diepte van de smart
Die nijpend prangt uw ouderhart
Waarom hij dit bevallig kind
Door zus en broertjes zo bemind
En thans door d'ouders zo betreurd
Zo vroeg van d'aarde heeft losgescheurd
— Servaes Cox
'k Hield vast omsloten in mijn hand
een schone edelsteen
zo zuiver en zo schitterend
vond ik er nimmer een
Het was mijn eigendom, mijn schat
geschenk van God de Heer
geen ander die 't bewaken zou
zo liefdevol en teer
Doch zie daar vroeg op zek're dag
de meester mijn juweel...
ik smeekte Hem: "ach Vader, nee!
dat niet, dat is teveel!"
Toen sprak de Heer zacht tot mij:
"ik doe het uit liefde, kind
opdat gij eenmaal in mijn kroon
het schoner wedervindt"
"Ach Heer, 't is mijn grootste schat
mijn wondere diamant
ik zal er trouw voor zorgen Heer
met liefdevolle hand"
"Dat weet ik" sprak des Vaders stem
"maar als men rooft uw steen?"
geen dief heeft ooit de drempel van
mijn woning overschreen
En waar uw dierbaar kleinood is
daar zal ook uw hart zijn
uw schat is slechts voorgegaan
en straalt in zonneschijn
God sprak - mij trof een diepe blik
vol deernis, mild en zacht -
toen heeft Hij stil mijn kostbare schat
in veiligheid gebracht
In 't vale morgenlicht
stond ik, verblind van smart
en drukte toen de lege doos
zacht schreiend aan mijn hart
Toch sprak ik: "Vader ik vertrouw
op Uw onfeilbaar Woord:
ik weet dat nu mijn liefste bezit
ons beide toebehoort!"
— ingezonden door Sonja Bazelmans
© Copyright 1996-2026