Overlijdensgedicht: ‘Een leven zo kort’
Een leven zo kort, nog niet echt begonnen
Toch zo welkom, je naam al verzonnen
Onze droom spatte in een keer uit elkaar
Het idee dat we je nooit zullen kennen is
verschrikkelijk raar
Toch blijf je voor ons onze kleine uk
En bracht je ons drie maanden geluk
Maar nu moeten we afscheid nemen van jou
Toch vergeten we jou niet gauw
Volgens Tamara woon je nu bij de zon
Een herinnering aan een droom die ooit begon
— Désirée
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Elk afscheid is de geboorte
van een herinnering...
Stil en eenvoudig
ben je weggegaan
Stil en eenvoudig
zul je in onze harten
blijven voortbestaan
Je was nog zo vol plannen
en maakte tijd voor alles
maar tijd maakte geen tijd
meer voor jou
Wij,
metgezellen van jouw hart
deelgenoten van jouw licht
bewonderaars van jouw daden
kijken op
naar jouw geest geworden ziel
dat zij ons blijven mag
als reisgenote
— Rudolf Steiner