Vriendschapsgedicht: ‘Zolang de zon haar stralen geeft’

Teder als de nacht
Jouw armen zo veilig, zo zacht
Mijn hart in jouw handen
zo breekbaar als glas
Een liefde die nooit
zonder einde was

Mijn vriendin
Je verwacht nooit te veel van me
Je bent blij met mijn succes
Maar mijn fouten deren je niet
Je helpt me zoveel je kunt
Maar, nog belangrijker,
je bent er gewoon

— ingezonden door Heidi Geys

Ik lig in bed
te denken aan dit gedicht
en telkens weer
zie ik jouw gezicht
als een droombeeld
telkens weer
zet het je beeltenis
voor me neer
telkens weer
zegt het me wie
wie de persoon is
die ik graag zie

— ingezonden door Steven Vermeulen

Heel even die blik
een veelbetekenend moment
Alleen jij en ik
delen dat moment

— ingezonden door Jeannette