Liefdesgedicht: ‘Met onze liefde in het bloed’

Mijn lichaam ging tekeer
toen ik jou zag staan
en op jouw speciale manier
keek je me toen aan
we praten dan
zonder een woord
hele gesprekken
die niemand hoort
heel intiem
en eigenlijk ook weer niet
van die kleine dingen
die niemand ziet

"Hou me vast", het zal niet meer gebeuren
Wie hield er van wie het meest?
Je lachen, je tranen, je geur en huid
Is het echt ooit waar geweest?

Een paar weken, het waren maanden
Soms ver weg, soms nog zo dichtbij
Is het alweer zolang geleden?
Kom je echt niet terug bij mij?

Ik weet dat het voorbij is
Ik weet dat het zo moest zijn
Ik weet dat het zo goed is
Maar God, wat doet het soms nog pijn

Dromen, die zijn toch maar bedrog
Maar in dromen geloven we stiekem toch
In de droom ben ik groot, in werkelijkheid
maar klein
In de droom zijn wij samen, maar zo zal het
wel nooit zijn

Ik zou je graag willen vertellen
wat en hoeveel ik voor je voel
Ik durf het je niet te zeggen
maar het is een heleboel