Vriendschapsgedicht: ‘Yesterday brought the beginning’

Je streelt zacht door mijn haren
sla je armen om mij heen
jij bent de bron van al mijn liefde
en de reden van mijn bestaan
Je bent het water
als ik dorst heb...
Jij bent mijn schouder
als ik eenzaam ben...
Jij bent de hoop
waar ik mij aan koester...
Maar bovenal
ben jij mijn vriend...

Jou zal ik nooit vergeten
Je woorden hebben
mijn hart geraakt
en je ogen hebben
mij helemaal verliefd gemaakt

"Hou me vast", het zal niet meer gebeuren
Wie hield er van wie het meest?
Je lachen, je tranen, je geur en huid
Is het echt ooit waar geweest?

Een paar weken, het waren maanden
Soms ver weg, soms nog zo dichtbij
Is het alweer zolang geleden?
Kom je echt niet terug bij mij?

Ik weet dat het voorbij is
Ik weet dat het zo moest zijn
Ik weet dat het zo goed is
Maar God, wat doet het soms nog pijn

Liefde

Er is één woord
zo speciaal
en toch zo moeilijk
moeilijk om te zeggen
makkelijk om te weten
maar toch....

Soms is het een raadsel
een raadsel zonder einde
een onoplosbaar feit
één enkel woord
één woord dat alles verklaart!

— Doro Snauwaert