Liefdesgedicht: ‘Al was jij een stoel’

Met dit gedicht wil ik je laten weten
wat voor een bijzondere vriendin jij bent
Zwart op wit, zodat je het nooit zal vergeten
voor altijd in je geheugen prent
De sterke band die wij hebben opgebouwd
zal ik nooit en te nimmer verbreken
Ik wil je niet meer missen, voor geen goud
jouw vriendschap voelt aan als een warme
deken
Ik zal er altijd voor je zijn
dat meen ik oprecht
In vreugde en in pijn
want onze vriendschap die is echt!

— ingezonden door Judy Steffers

Mijn vriendin
Je verwacht nooit te veel van me
Je bent blij met mijn succes
Maar mijn fouten deren je niet
Je helpt me zoveel je kunt
Maar, nog belangrijker,
je bent er gewoon

— ingezonden door Heidi Geys

Nooit gedacht te zullen vinden
waar anderen slechts van dromen
Nooit gedacht het waard te zijn
dat jij tot mij mocht komen
Zo plotseling, zo onverwacht
liefde, oprecht, intens
De tranen welde in mij op
bij het zien van zo'n mooi mens
Geen beelden kunnen tonen
hoe mooi jij bent voor mij
Geen woorden kunnen zeggen
wat mijn hart tegen mij zei
Geen lied is ooit geschreven
wat van dit gevoel vertelt
Alleen God kan ooit begrijpen
wat er in mijn hart opwelt
De eer die mij ten deel valt
jou hier te mogen zien
Mijn verstand kan niet bevatten
dat wellicht, ooit, eens, misschien
Wij samen mogen leven
in liefde, zij aan zij
In licht op aarde levend
geen ik, geen jij, maar wij

— ingezonden door Monique

Liefde is een lange weg
soms geluk, soms ook pech
Samen moet je aan de weg werken
en dan zul je al heel snel merken
Liefde is heel bijzonder
je kunt haast geen dag zonder
Zonder liefde is de wereld koud en kil
zonder liefde is plotseling alles zo stil
Liefde laat je leven en zingen van geluk
samen aan die weg werken en je zult zien
dan kan het echt niet meer stuk

— Marjo van de Warenburg