Liefdesgedicht: ‘Jou zal ik nooit vergeten’

Soms zijn er woorden
scherp en vol venijn
lijkt de band even verbroken
omdat wij onszelf niet zijn
dan groeit er een kloof
die niet te overbruggen lijkt
er valt een stil onbehagen
omdat de een voor de ander niet wijkt
soms lijkt het bijna
of wij elkaar niet verstaan
allebei een andere taal spreken
wij alleen door zullen gaan
dan toch is er die kleine vonk
het verlangen naar elkaar
is er zonder woorden 't vergeven
zijn wij weer een liefdespaar!

Een vriend
is een uitgestoken hand
is een sterke schouder
is een rustgevende stem
Bij een vriend kun je terecht
met je vreugde én met je verdriet
Mijn liefste vriend ben Jij !

— ingezonden door Bicske Timmermans

Met onze liefde in het bloed
en onze aderen vol dromen
lieten wij in rode gloed
de zon uit onze handen opkomen

Een vriend is iemand
die het lied van je hart kent
en het opnieuw kan zingen
als jij het vergeten bent