Liefdesgedicht: ‘Als ik mijn oren sluit’

Twee armen om je heen
een fluisterstem
Twee armen om je heen
een kind dragen van hem
Hartstocht, warmte en tederheid
ook bij intens verdriet
Twee armen om je heen
een fluisterstem

Ik was het haast vergeten
dat zalige gevoel
Een leven zonder liefde
is een leven zonder doel
Zo leeg en kil
bij jou zijn is alles wat ik wil

"Hou me vast", het zal niet meer gebeuren
Wie hield er van wie het meest?
Je lachen, je tranen, je geur en huid
Is het echt ooit waar geweest?

Een paar weken, het waren maanden
Soms ver weg, soms nog zo dichtbij
Is het alweer zolang geleden?
Kom je echt niet terug bij mij?

Ik weet dat het voorbij is
Ik weet dat het zo moest zijn
Ik weet dat het zo goed is
Maar God, wat doet het soms nog pijn

Liefde is een lange weg
soms geluk, soms ook pech
Samen moet je aan de weg werken
en dan zul je al heel snel merken
Liefde is heel bijzonder
je kunt haast geen dag zonder
Zonder liefde is de wereld koud en kil
zonder liefde is plotseling alles zo stil
Liefde laat je leven en zingen van geluk
samen aan die weg werken en je zult zien
dan kan het echt niet meer stuk

— Marjo van de Warenburg