Liefdesgedicht: ‘Samen’

De liefste man ben jij voor mij
de liefste die er is
toen ik aan jou mijn hart verloor
sloeg ik de plank niet mis
Ik houd van je ogen en je haar
van het kuiltje in jouw kin
maar 't is ook om je warme hart
dat ik je zo bemin!

Liefde is...
een bos rode rozen
en druppeltjes ochtenddauw
vliegende vogels
en luchten hemelsblauw

Liefde is....
houden van
en denken aan
zorgen voor
vertrouwen op
en samen gaan

Ik heb kriebels in mijn buik
je weet wat ik bedoel
Nog nooit heb ik zo zalig gezweefd
het is dat ene, dat warme oneindige gevoel
Het gevoel dat liefde heet

Maybe someday

Home is where the heart is
isn't that what people say?
But there are times it's not the truth
and it doesn't work that way

Sometimes there is that someone
who comes into your heart
when you don't even notice
and that is when it starts

That seed is planted deep within
and then it starts to grow
And before much time has passed
you're aware, and then you know

This love becomes your passion
and fight it as you will
Your dreams, your thoughts
your waking hours
keep trying to fullfill...

The burning love that's deep inside
that wants to screem and shout
For the one who knows you not
with crying "please let me out"

I cannot say how this will ends
I only know for shure
That there is someone in my heart
that forever will endure

So, home is not where my heart is
and, yes, it's sad to say
I love someone who knows me not
oh, to hope.... maybe someday....
your mine for always