Direct naar de inhoud

Geboortegedichten – pagina 37

In het wiegje ligt te slapen

In het wiegje ligt te slapen
een kindje, door God geschapen
een wonder, zo groots en toch zo klein
waar wij heel gelukkig mee zijn

Bekijk
Ontvangen om lief te hebben

Ontvangen om lief te hebben
Een kindje klein
Geen bloed van ons bloed
Maar van dezelfde Vader

Bekijk

Ze heeft iets van haar moeder
Ook wat van haar vader
Maar het meest toch van Hem die haar
ontwierp
Vóór alles Zijn kind

Bekijk
Kind, wij zijn gelukkig

Kind, wij zijn gelukkig
nu je er bent
en dankbaar voor
dit grote Godsgeschenk

Bekijk
Als ik dit wonder vatten wil

Als ik dit wonder vatten wil
dan wordt mijn geest van eerbied stil
Dank U, Heer van alle leven
voor dit kind aan ons gegeven

Bekijk
Geboren uit een vader

Geboren
uit een vader
en een moeder
dit kleine kind
hoopvol nieuw leven
dat bij U begint

Bekijk
Als een vogel die zijn tere

Als een vogel die zijn tere
jongen met de vleugels dekt
Zo houdt over mij de Here
Zijn beschutte arm gestrekt
Alles wendt Hij mij ten goede
Hij is bij mij nacht en dag
Ja, van voor ik 't licht nog zag
ben ik veilig onder Zijn hoede

Bekijk

Als er een kindje wordt geboren
dan glimlacht God ons even toe
en als je luistert kun je horen
Hij zegt: "Wees blij met wat ik doe!"

Bekijk
Een wonder, dit kindje

Een wonder, dit kindje
Geschenk uit Zijn hand
't Maakt stil onze harten
't Gaat boven ons verstand

Dit kind toont
Zijn goedheid
En liefde zo teer
Wij wensen voor hem
Dat hij volgt deze Heer

Bekijk
Wie noch de draad

Wie noch de draad
der schepping ziet
in de geboorte van een kind
verstaat noch het oeroude lied
dat meedrijft op de wind

Bekijk

Kind'ren zijn toch een gave van de Heer
Een taak, een opdracht, moeilijk te dragen
Maar soms zo vol geluk, dat je moet vragen:
Wie ben ik, dat ik dat mag doen, o Heer?

— Nel Benschop

Bekijk
Welkom, welkom in ons midden

Welkom, welkom in ons midden
Welkom nieuwgeboren kind
Hier mag jij met ons aanbidden
God die mensen zoekt en vindt

Bekijk

Geboorte
je lag zo veilig in de moederschoot geborgen
je was met haar verweven, tot de dag
waarop je vol verwondering de wereld zag:
zo aarzelend en pril, als d'eerste lentemorgen
o God, bescherm dit kind, dat door U werd
gegeven
aan een door mensenschuld ontwricht bestaan
leer het, met U verweven, moedig voort te
gaan
de weg, naar 't eeuwig nieuwe leven

Bekijk

Dank U Heer voor dit nieuwe leven
dit kind van U aan ons gegeven
houd Gij Uw hand nu en voortaan
zegenend over haar bestaan

Bekijk

Bekijk ook