Drielingen, tweelingen geboortegedicht: ‘We moeten eerlijk bekennen’
We moeten eerlijk bekennen
het was wel even wennen
We kregen van de arts te horen
dat er niet één, maar twee baby's
zouden worden geboren
Maar nu ze er dan zijn
met die voetjes zo klein
Twee kleine koppies haar
twintig vingertjes helemaal klaar
Dan zijn ze niet meer weg te denken
en zijn we trots het leven aan
een tweeling te schenken
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer tweeling & meerling gedichten
Wij hebben zo lang gewacht
en vaak gedacht
dat 't nooit zou komen
dat 't zou blijven bij dromen
Maar het wachten is niet voor niets geweest
want zie nu eens, het is feest:
Vier armpjes, vier beentjes
en wel twintig teentjes
twee kindjes tegelijk
we zijn de koning te rijk!
Wij waren op hun komst al voorbereid
twee bedjes wachtten zorgvuldig gespreid
Ons geluk is met geen pen te beschrijven
vanaf vandaag zijn we in een keer met z'n
vijven
Myrthe is ook bijzonder blij
zij kreeg er een zusje én broertje bij
Trots laten wij dan ook weten
hoe onze baby's zullen heten
Een stille wens werd een verlangen
maar wat wij mochten ontvangen
twintig teentjes, o zo klein
dit moest een tweeling zijn
Zij hielden hun samenzijn lang geheim
het moest een beetje een verrassing zijn
Ze zijn dan wel wat kleiner
maar met z'n tweeën stoeien leek toch fijner
De echo bezorgde papa en mama
de schrik van hun leven
maar gelukkig duurde dat maar heel even
alles is in rep en roer en het huis is te klein
nu zijn ze dolgelukkig dat wij er zijn