Te vroeg geboren baby geboortegedicht: ‘Gebalde vuistjes van de pijn’
Voor Jessa
Gebalde vuistjes van de pijn
Of kan het ook iets anders zijn?
Gebalde vuistjes, ben je boos
op het lijfje dat je koos?
Gebalde vuistjes, hou ze dicht!
Knijpen, hárder, laat niet los
Er zit iets in, ik zag 't even
In haar knuistjes zit haar léven
Hoelang mag ik je dit nog vragen?
Uren, weken, maanden, dagen...
Want doe je ze open, lieve meid
Dan ben je echt het leven kwijt
— Yolanda
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer na eerder verlies gedichten
Joy and excitement
and hope and fear
have ruled our lives
but now you are here
De natuur heeft zijn eigen wetten
neemt en schenkt ons leven
Wij mensen kunnen slechts
ons lot aanvaarden
Wij zijn dan ook dolgelukkig
dat uit onze liefde voor elkaar
nieuw leven is geboren
Een fantastisch kind dat wij
heel veel liefde willen geven
Er is de pijn om het gemis
En dankbaarheid om wat wij kregen
Een klein engeltje
met zwarte kraaloogjes
kijkt vanuit de wolken naar beneden
en als hij ziet hoe zijn ouders zijn broertje
kust
is hij heel tevreden